O Benchmarketing é unha técnica de análise interno que serve para evaluar a forma en que desenrolamos as actividades habituais na nosa empresa en relación co que resulte un referente no noso sector, tendo en conta tanto custos coma resultados.

As áreas máis usuais na comparación son:

• Formación de persoal
• Control de calidade
• Control de custos
• Sistemas de pedidos e entregas
• Sistemas de pago e cobro
• Aplicación de novas tecnoloxías

O primeiro Benchmarking como tal o realizou a compañía Xerox no 1979. Esta ferramenta é unha alternativa os sistemas tradicionais de imitación, como por exemplo a enxeñería invertida ou a espionaxe industrial.

Os obxectivos principais son identificar as empresas que realizan as mellores prácticas, aprender delas como levan a cabo as actividades analizadas e emprender accións internas para a imitación ou incluso mellora das mesmas. É indispensable o consentemento e colaboración das empresas referente, así coma un equipo de analistas que identifiquen as pautas externas e as apliquen internamente.

O punto débil desta técnica radica na dificultade de atopar empresas que estean dispostas a amosarnos os seus segredos. Polo tanto haberá que buscar contrapartidas para que o intercambio de información sexa de valor para elas (contratos, alianzas…) ou buscar empresas de asesoría especializadas que xa dispoñan dos datos que necesitamos.

O proceso de Benchmarking é o seguinte:

Determinar as áreas para o Benchmarking
Determinar os factores a medir
Identificar os referentes
Medir os referentes e a nos mesmos
Desenrolo do plan para igualar ou superar o referente
Obter o compromiso do persoal da empresa
Posta en práctica e revisión de resultados

Polo tanto, o que fai esta indicador e proporcionar un estado puro da empresa deixando de lado elementos financieiros, tributarios, externos e de retorno.

Este indicador púxose de moda a principios de século, co gallo das empresas .com, onde se intentaba dar unha imaxe de forte crecemento e liderazgo.

O que amosa o EBITDA pode ser controvertido segundo polo lado que se mire: por un deles ensina o resultado real da empresa, é dicir, danos un resultado da súa propia actividade, pero polo outro pode dar unha falsa sensación de boa marcha da mesma xa que non se teñen en conta elementos coma os gastos financieiros ou o valor das amortizacións, que poden desvirtuar a boa marcha do negocio. Dende unha visión global empresarial, o EBITDA quédase como un indicador a valorar xunto con outros que teñan en conta os factores que o EBITDA elimina.

Así que ollo con valorar soamente o resultado empresarial co EBITDA xa que non é dificil ter un resultado positivo pero que engadíndolle factores externos (intereses, impostos, amortizacións) correspondan cos dunha compañía con pérdidas (excesivamente endeudada ou cunhas cargas moi altas de amortización, por exemplo).